Felieton okluzyjny (z wydania 4/2018)

Chyba nie ma obecnie na rynku szkolenia z okluzji, na którym nie były by poruszane tematy CR – relacji centralnej, CO – okluzji centralnej i MIP – pozycji maksymalnego zaguzkowania. Stanowią one podstawy wielu koncepcji okluzyjnych, łącząc się bezpośrednio z takimi terminami jak: przeszkody zgryzowe, węzły urazowe, zaburzenia ssż i mięśniem skrzydłowym bocznym.

Nie byłoby problemu gdyby nie fakt, że w zależności od koncepcji poznajemy inne metody odnajdowania CR, czy CO, ale też i inne definicje. W skrócie CR często tłumaczona jest jako „pozycja" (i to już wprowadza zamieszanie), która nie zależy od kontaktów międzyzębowych i doczekała się w okresie wielu lat aż 28 różnych i oczywiście "poprawnych" definicji (Palaskar et.all 2013). Moja ulubiona to ta Grabera z 1966: "CR to naturalna, neutralna pozycja żuchwy, która nie zbacza ani na prawo, ani na lewo, ani do przodu, ani do tyłu.