Jeszcze do niedawna leczenie ortodontyczne było synonimem ust pełnych „nieatrakcyjnych drutów“, co skutecznie zniechęcało pacjentów Do wyrażenia zgody na taki typ leczenia. Wprowadzenie w ostatnich latach przezroczystych aparatów ortodontycznych w postaci nakładek stało się momentem przełomowym dla pacjentów ortodontycznych.

 

Biomechanikę działania różnych marek nakładek ortodontycznych, wzmocnić można przez zastosowanie odpowiedniej ilości i kształtu naczepów. Należy mocno podkreślić, że nawet najlepiej zaprojektowane naczepy (ang. attachments, engages), jeśli nie są prawidłowo naklejone, to nie pomogą w osiągnięciu zamierzonego efektu. Naczepy stosowane są najczęściej w celu wzmocnienia precyzji ruchu zęba lub wzmocnienia retencji nakładki.

Leczenie ortodontyczne przezroczystymi nakładkami wymaga Wiedzy na temat diagnostyki oraz umiejętności selekcji pacjentów do leczenia. Oba te elementy wpływają na płynność w projektowaniu planu leczenia, jak i efektywność klinicznego prowadzenia pacjenta podczas terapii. To co dla jednych jest trudne, dla innych może być standardową procedurą.

Artykuł poświęcony jest diagnostyce zatrzymanych kłów górnych w szczególności diagnostyce obrazowej. Praca zawiera przegląd sposobów interpretowania obrazów radiologicznych, które pozwalają na ocenę położenia zatrzymanego zęba i rokowanie jego wprowadzenia do łuku podczas leczenia ortodontycznego. Uwzględniono ocenę zdjęć pantomograficznych, zębowych i zgryzowych oraz przekrojów CBCT.

W przypadku dostatecznej ilości zdrowej tkanki twardej i miękkiej, zabieg implantacji może zostać przeprowadzony bardzo delikatnie, z pominięciem mobilizacji płata śluzówkowo-okostnowego. Z przeprowadzonych wśród pacjentów sondaży wynika, że metoda ta uchodzi za prawie bezbolesną, zmniejszeniu ulega również ryzyko wystąpienia pozabiegowego stanu zapalnego. W poniższym artykule przedstawiono opisy przypadków oraz wyniki badań klinicznych.

3... 2... 1... Rozpoczynamy cykl artykułów edukacyjnych z leczenia nakładkami ortodontycznymi. Od czego zacząć? Co warto wiedzieć? Gdzie szukać? Co wybrać? Dr Agnieszka Czechumska poradzi, jak mądrze wdrożyć i prowadzić leczenie alignerami w swojej praktyce ogólnostomatologicznej. Na początek omówimy wszystkie istotne elementy tej alignerowej układanki

Pacjentka zgłosiła się do gabinetu na początku marca 2020 r. z powodu odcementowania się korony zęba 15. Wykonano RVG diagnostyczne (fot. 1). W badaniu klinicznym stwierdzono ubytek próchnicowy, po którego opracowaniu nie uzyskano wystarczającej ilości tkanek twardych zęba do wykonania nowej korony. Ząb zakwalifikowano zatem do ekstrakcji (fot. 2, 3).

Zaplanowano usunięcie korzenia zęba 15 wraz z jednoczesną augmentacją zębodołu.

Co raz częściej implantolodzy sięgają po wszczepy ceramiczne. Czy zaopatrzenie protetyczne dwuczęściowych implantów cyrkonowych różni się od metod stosowanych przy implantach tytanowych? Czy w tej technologii znajdują również zastosowanie techniki procesowe, obowiązujące w „świecie tytanowej implantacji”? W poniższym artykule znajdziecie Państwo odpowiedzi na zadane pytania. Autor przedstawi również procedurę zaopatrzenia protetycznego nowego systemu implantów ceramicznych.

Stomatolodzy rozumieją, że do holistycznego leczenia protetyczno-implantologicznego należy uszeregować ortodontycznie zęby. Jesteś dentystą ogólnym lub protetykiem? Brakuje ci do współpracy ortodonty? Rozszerz swoje kompetencje o minimalnie inwazyjną ortodoncję nakładkową. Jak to zrobić? Z artykułu dowiesz się – jak zacząć leczyć nakładkami swoich pacjentów.

Śródoperacyjne zagęszczenie kości miękkiej (D3+D4 wg Mischa) do twardej D2 umożliwia uzyskanie stabilizacji pierwotnej implantu oraz skraca czas jego wgajania w odcinku bocznym szczęki z sześciu do zaledwie dwóch miesięcy. W 1990 roku Summers opracował koncepcję zagęszczania kości gąbczastej przy użyciu osteotomów o wzrastającej średnicy.

Stworzona w roku 1995 przez dr Nedjata technika konwersji kości – Ossäre Metamorphose – OMM stanowi alternatywę dla trudnej do kontrolowania metody Summersa. Napowietrzona kość D3/D4 znajduje się najczęściej w odcinku bocznym szczęki. Bezproblemowe przeprowadzenie zabiegu jej zagęszczenia jest możliwe dzięki użyciu kondenserów, najlepiej w zoptymalizowanej wersji na mikrosilnik.

Dystrakcja pozioma – której nauczyłem się w 2010 roku od dr Ernsta Fuchsa-Schallera- była dla mnie prawdziwie przełomowym odkryciem i została włączona do nomenklatury MIMI jako MIMI II. Zabieg wg metody MIM II może zostać z powodzeniem przeprowadzony przy użyciu nieskomplikowanego zestawu instrumentów przez każdego lekarza dentystę oraz pozwala osiągnąć długotrwały, niezagrożony resorpcją efekt terapeutyczny.

Spis treści

loading...

nakladki na zeby zdjecie dodatkowe 2 min

 

EWA MAZUR PAWŁOWSKA