Wymagania odnośnie pomieszczeń i urządzeń w gabinetach
Szczegółowe wymagania dotyczące wymogów odnośnie pomieszczeń oraz urządzeń podmiotu, który wykonuje działalność leczniczą pojawiły się w nowym rozporządzeniu z 26 czerwca tego roku. Do 31 grudnia należy zaadaptować pomieszczenie według wymogów lub przygotować tzw. „program dostosowawczy” (składa się go w organie rejestrowym). Jeśli chodzi o praktyki, które nie miały programów dostosowawczych, to potrzebna jest opinia sanitarna Sanepidu.

Zasadnicza różnica między umową o pracę a umową kontraktową jest taka, że tzw. ”kontrakt” ma formę stosunku zobowiązaniowego, ustalanego przez przepisy prawa cywilnego. Według kodeksu strony mogą ułożyć stosunek prawny według swego uznania, pod warunkiem, że jego treść lub cel nie sprzeciwiają się ustawie, nie mają na celu obejścia przepisów ustawy ani nie naruszają zasad współżycia społecznego (patrz art. 3531 k.c.).
Jak długo lekarz odpowiada za błąd medyczny? To zależy od rodzaju odpowiedzialności. W przypadku lekarzy stomatologów umowa jest umową o dzieło. Na jej podstawie pacjent ma prawo ubiegać się o odszkodowanie w przeciągu 2 lat od dnia oddania dzieła, czyli wykonania zabiegu.
Pacjent, aby wyrazić zgodę na dany zabieg musi zostać odpowiednio poinformowany o ryzyku i skutkach proponowanego przez lekarza leczenia. W języku prawniczym taki rodzaj zgody nazywany jest „zgodą uświadomioną", „zgodą poinformowaną" i „zgodą objaśnioną”. Brak prawidłowego poinformowania ze strony lekarza, powoduje, że zgoda pacjenta nie zostanie uznana za ważną.
Jak ma się zachować lekarz, gdy przyjdzie do niego pacjent w stanie nietrzeźwym czy odurzenia narkotykowego? Czy może odmówić przyjęcia takiego pacjenta? Co na to prawo? Jakie są konsekwencje dla lekarza, gdy odmówi?
Ustawa o działalności leczniczej, która obowiązuje od zeszłego roku, zakładała, że do pierwszego lipca tego roku lekarze dostosują swoje gabinety do jej wymogów. O konieczności tych zmian pisaliśmy wielokrotnie. W szczególności dotyczyło to uzupełnienia wpisów w organach rejestrowych czy stworzenie regulaminu organizacyjnego i dostosowania gabinetu do nowych wymogów sanitarnych. W piątek (15 czerwca) jednak okazało się, że mamy jeszcze trochę czasu na te zmiany…
Co ma zrobić lekarz, gdy pacjent nie zgadza się na zabieg, a jest on konieczny dla ratowania zdrowia lub życia pacjenta? Polskie prawo nie reguluje jasno tych kwestii. Według kodeksu etyki lekarskiej lekarz ma obowiązek chronić życie i zdrowie ludzkie, zapobiegać chorobom, leczyć chorych oraz nieść ulgę w cierpieniu.
22 maja 2012 pojawiło się nowe rozporządzenie dotyczące oznakowania zbiorników do przechowywania substancji i mieszanin niebezpiecznych oraz pracy z takimi pojemnikami i zbiornikami oraz ich transportowania. Pojemniki takie powinny być oznakowane znakami ostrzegawczymi (na podstawie ustawy o substancjach chemicznych i ich mieszaninach, z dnia 25 lutego 2011 r.).
Od 1 września 2012 r. ma zostać wdrożony w całej Polsce Centralny Wykaz Ubezpieczonych (CWU), który będzie dostępny online w przychodniach. Tymczasem już teraz, na etapie testowym, wykaz zawiera błędne dane. Po wakacjach wykaz ten ma stanowić podstawę do weryfikacji prawa do świadczeń zdrowotnych.
Zrezygnowano z konieczności wpisywania na recepcie „rodzinnej” oznaczenia – „P”. 17 maja pojawiło się rozporządzenie Ministra Zdrowia zmieniające rozporządzenie w sprawie rodzajów i zakresu dokumentacji medycznej oraz sposobu jej przetwarzania.
Nowa ustawa o działalności leczniczej nakłada na lekarzy dentystów będących właścicielami podmiotów leczniczych obowiązek dostosowania się do jej nowych wymogów. Do 30 czerwca ukaże się najświeższe rozporządzenie związane z nowymi standardami sanitarnymi.
Lekarz musi wiedzieć, komu jest zobowiązany udzielać informacji o stanie zdrowia pacjenta. Odpowiedź na to znajdzie w dwóch artykułach w ustawie o zawodach lekarza i lekarza dentysty: art. 31 – dotyczący informowania pacjenta i jego bliskich oraz art. 40 – dotyczący informowania innych osób i instytucji. Lekarz ma obowiązek informowania pacjenta o jego stanie zdrowia w sposób, uwaga (!) „przystępny”.
Senat RP chce, aby wobec lekarzy, którzy udowodnią przed sądem odwoławczym (czyli po wydaniu wyroku orzekającego ich winę), że są w danej sprawie niewinni, aby oprócz kasacji wyroku, możliwe były również inne orzeczenia. Tymczasem Naczelna Rada Lekarska nie chce zmian w tym zakresie.


