Ogólnopolski Związek Zawodowy Lekarzy alarmuje, że zarobki lekarzy w Polsce wciąż nie odzwierciedlają ich kwalifikacji, odpowiedzialności i lat spędzonych na kształceniu. Pomimo wprowadzenia tzw. „ustawy podwyżkowej”, różnice płacowe między lekarzami a innymi grupami zawodowymi w ochronie zdrowia pozostają symboliczne. Dowiedz się, jakie są realne zarobki lekarzy specjalistów, rezydentów i stażystów oraz dlaczego system wymaga pilnych zmian.
-
Zarobki lekarzy specjalistów: 11 863,49 zł brutto (8 379 zł netto) miesięcznie po latach studiów, stażu i specjalizacji.
-
Porównanie z innymi zawodami medycznymi: minimalne wynagrodzenie pielęgniarek wynosi 10 554,42 zł brutto, co praktycznie zrównuje płace mimo różnic w odpowiedzialności.
-
Sytuacja lekarzy stażystów: zarobki na poziomie 7 772,63 zł brutto, niższe niż personelu medycznego z grup 5. i 6.
-
Kryzys zatrudnienia: tylko 25 proc. lekarzy pracuje na umowie o pracę, reszta na umowach cywilno-prawnych.
Zarobki lekarzy w Polsce – czy system docenia ich pracę?
Ogólnopolski Związek Zawodowy Lekarzy podkreśla, że ubiegły rok w ochronie zdrowia upłynął pod znakiem dwóch kluczowych kwestii: zarobków medyków oraz deficytu budżetowego Narodowego Funduszu Zdrowia. Analiza danych pokazuje, że różnice płacowe między poszczególnymi zawodami medycznymi są znikome, mimo ogromnych różnic w zakresie odpowiedzialności, czasu kształcenia i ryzyka zawodowego.
Od 1 lipca 2025 roku, kiedy weszła w życie tzw. ustawa podwyżkowa, lekarz specjalista zatrudniony na umowie o pracę w publicznym podmiocie leczniczym zarabia 11 863,49 złotych brutto, co odpowiada 8 379 złotym netto miesięcznie. To wynagrodzenie przysługuje po ukończeniu sześciu lat studiów, 13 miesięcy stażu oraz 6 lat specjalizacji. Mimo pełnej odpowiedzialności za zdrowie i życie pacjentów, kwota ta jest jedynie nieznacznie wyższa od minimalnego wynagrodzenia pielęgniarek, które wynosi 10 554,42 złotych brutto.
Nierówności płacowe: Lekarze specjaliści vs. rezydenci i stażyści
Szczególnie jaskrawym przykładem dysproporcji płacowych jest sytuacja lekarzy stażystów. Od lipca 2025 roku ich wynagrodzenie wynosi 7 772,63 złotych brutto, co jest kwotą niższą niż zarobki personelu medycznego z grup 5. i 6., który nie ponosi tak dużej odpowiedzialności zawodowej. To oznacza, że młody lekarz, który dopiero rozpoczyna swoją karierę w systemie publicznym, znajduje się na samym dole tabeli płac.
Kolejnym absurdalnym zjawiskiem jest fakt, że lekarze specjaliści zatrudnieni na etacie zarabiają mniej niż rezydenci po drugim roku szkolenia w specjalizacjach deficytowych. To sytuacja, która nie tylko demotywuje doświadczonych specjalistów, ale także pokazuje, że system wynagradzania nie premiuje kompetencji, doświadczenia ani odpowiedzialności. W efekcie, tylko około 25 proc. lekarzy decyduje się na pracę na umowie o pracę, podczas gdy trzy czwarte jest zatrudnionych na umowach cywilno-prawnych, które nie gwarantują stabilności ani pełnych świadczeń socjalnych.
Ustawa podwyżkowa – czy spełniła swoje założenia?
Tzw. ustawa podwyżkowa miała na celu uporządkowanie systemu wynagrodzeń w ochronie zdrowia. W praktyce jednak doprowadziła do sytuacji, w której płace lekarzy specjalistów zostały niemal zrównane z wynagrodzeniami innych grup zawodowych, pomimo że lekarze ponoszą znacznie większą odpowiedzialność i przechodzą dłuższą ścieżkę kształcenia.
Przedstawiciele Ogólnopolskiego Związku Zawodowego Lekarzy podkreślają, że taki stan rzeczy jest nie tylko niesprawiedliwy, ale także deprymujący dla całego środowiska medycznego. System, który nie docenia doświadczenia i kompetencji, zniechęca lekarzy do pracy w publicznych placówkach, co może prowadzić do dalszego pogłębiania się kryzysu kadrowego w ochronie zdrowia.
Kryzys zatrudnienia w ochronie zdrowia
Obecna sytuacja płacowa sprawia, że coraz mniej lekarzy decyduje się na pracę na umowie o pracę. Według danych OZZL, tylko 25 proc. lekarzy jest zatrudnionych na etacie, podczas gdy 75 proc. pracuje na umowach cywilno-prawnych. To nie tylko oznacza brak stabilności zatrudnienia, ale także ogranicza dostęp do pełnych świadczeń socjalnych, takich jak płatne urlopy czy zasiłki chorobowe.
Umowy cywilno-prawne, choć elastyczne, nie gwarantują lekarzom pełnego bezpieczeństwa finansowego ani zawodowego. W efekcie wielu specjalistów decyduje się na emigrację lub pracę w sektorze prywatnym, co dodatkowo osłabia publiczną opiekę zdrowotną. Bez wprowadzenia realnych zmian w systemie wynagradzania, kryzys kadrowy w ochronie zdrowia będzie się pogłębiał.
Co dalej? Potrzebne zmiany w systemie wynagrodzeń
Ogólnopolski Związek Zawodowy Lekarzy apeluje o pilne zmiany w systemie wynagradzania, które uwzględnią rzeczywiste koszty kształcenia, odpowiedzialność zawodową oraz ryzyko związane z pracą lekarza. Konieczne jest wprowadzenie rozwiązań, które premiują doświadczenie i kompetencje, a także zapewnią lekarzom stabilne warunki zatrudnienia.
Bez tych zmian, system ochrony zdrowia będzie nadal tracił wykwalifikowanych specjalistów, co przełoży się na pogorszenie jakości opieki medycznej. Czas na realne działania, które docenią pracę lekarzy i zapewnią im godne warunki pracy.
Nowy Gabinet Stomatologiczny: Zarobki lekarzy w Polsce 2026
Więcej ciekawych artykułów w "Nowy Gabinet Stomatologiczny" - zamów prenumeratę lub kup prenumeratę w naszym sklepie.
