Leczenie ortodontyczne przezroczystymi nakładkami wymaga wiedzy na temat diagnostyki oraz umiejętności selekcji pacjentów do leczenia. Oba te elementy wpływają na płynność w projektowaniu planu leczenia, jak i efektywność klinicznego prowadzenia pacjenta podczas terapii. To co dla jednych jest trudne, dla innych może być standardową procedurą.
- Dlatego lekarz przed przystąpieniem do leczenia nakładkami powinien wiedzieć na jakim znajduje się poziomie umiejętności praktycznych i wiedzy teoretycznej. Aby to określić należy odpowiedzieć sobie na kilka istotnych pytań: jaką diagnostykę znam i stosuję?; jakich pacjentów mam, a jakich chciałbym prowadzić?, czy alignerami będę leczyć jedynie wady zębowe w obrębie tzw. zębów uśmiechu, czy nie tylko?, czy w planach mam poszerzenie swoich umiejętności o nowoczesne techniki? – radzi dr Agnieszka Czechumska w
Wywiad medyczny i ogólnostomatologiczny
Proces selekcji pacjentów do leczenia nakładkowego rozpoczyna holistyczny wywiad ogólnomedyczny. Leczenie ortodontyczne jest przeciwwskazane lub należy je prowadzić ze wzmożoną ostrożnością. Osoby z zaburzeniami procesu krzepnięcia, w celu redukcji ewentualnych dolegliwości bólowych, podczas terapii nakładkami nie powinny stosować aspiryny ani innych NSAIDs. W przypadku alergii należy sprawdzić każdorazowo, czy pacjent jest uczulony np. na lateks lub inne związki i dobrać nakładki, których materiał ich nie zawiera. Inne podejście do leczenia należy przyjąć u osób chorych na cukrzycę, a jeszcze inne u osób cierpiących na astmę.
- Warto w formularzu zgody na leczenie umieścić tabele z chorobami będącymi potencjalnymi przeciwwskazaniami lub wymagającymi pewnych ograniczeń w leczeniu nakładkami – zaznacza Agnieszka Czechumska.
Badanie zewnątrzustne i wewnątrzustne
Badanie twarzoczaszki i struktur otaczających (palpacyjnie i wzrokowo) to kolejny etap analizy pacjenta. Klasyfikacja wad szczękowo-zgryzowych oparta jest na stomatologiczno-ortodontycznym badaniu jamy ustnej i uzębienia, w tym badań radiologicznych. Uwzględnić należy ocenę wad zgryzu w odniesieniu do trzech płaszczyzn przestrzennych (pośrodkowej/strzałkowej, oczodołowej, poziomej/horyzontalnej). Klinicyści korzystają z analiz m.in. wg Angle’a, klas szkieletowych czy klasyfikacji wad zgryzu wg Orlik-Grzybowskiej. Przesiewowe badanie stawów skroniowo-żuchwowych jest obligatoryjnym etapem tej analizy. Powyższe rozszerzyć można wg wskazań m.in. o badanie periodontologiczne czy chirurgiczne.
Więcej szczegółowych porad, na czym polega dobór pacjentów do leczenia nakładkowego, znajdą Państwo w artykule dr Agnieszki Czechumskiej opublikowanym w numerze 1/2023 magazynu „Nowy Gabinet Stomatologiczny”. Artykuł można przeczytać kupując prenumeratę pisma (jak to zrobić - tutaj) lub wykupując subskrypcję internetową, w której dostępne są wszystkie artykuły opublikowane na przestrzeni ostatnich pięciu lat. Artykuł "Dobór pacjentów do leczenia nakładkowego" znajduje się pod tym linkiem.
