Medycyna estetyczno-naprawcza – kto może wykonywać zabiegi? Oficjalne stanowisko Ministerstwa Zdrowia

Uprawnienia do wykonywania zabiegów – tylko lekarze i lekarze dentyści mogą przeprowadzać procedury medycyny estetyczno-naprawczej.
Zmiana nazwy – „medycyna estetyczna” została zastąpiona terminem „medycyna estetyczno-naprawcza” ze względu na uzasadnienie prawne i merytoryczne.
Ryzyko i kwalifikacje – zabiegi z użyciem botoksu, kwasu hialuronowego czy laserów wymagają wiedzy medycznej i przeprowadzenia szczegółowej diagnostyki.
Obowiązki prawne – procedury muszą być realizowane zgodnie z ustawą o działalności leczniczej, wyłącznie w zarejestrowanych podmiotach leczniczych.

Medycyna estetyczno-naprawcza – co to oznacza?

Medycyna estetyczno-naprawcza to dziedzina, która wykracza poza tradycyjne dbanie o urodę. Według definicji Światowej Organizacji Zdrowia (WHO), zdrowie to stan pełnego dobrostanu fizycznego i psychicznego. Dlatego też procedury z tego zakresu są uznawane za świadczenia zdrowotne, a nie jedynie zabiegi kosmetyczne. Ministerstwo Zdrowia oficjalnie potwierdziło, że zabiegi z użyciem botoksu, kwasu hialuronowego, nici medycznych czy laserów nie są jedynie technicznymi działaniami. Są to procesy medyczne, które niosą ze sobą istotne ryzyko. Ich prawidłowe przeprowadzenie wymaga specjalistycznej wiedzy oraz kwalifikacji, które posiadają wyłącznie lekarze i lekarze dentyści.

Kto może wykonywać zabiegi medycyny estetyczno-naprawczej?

Zgodnie z komunikatem Ministerstwa Zdrowia, procedury z zakresu medycyny estetyczno-naprawczej mogą być wykonywane wyłącznie przez lekarzy. Oznacza to, że kosmetolodzy oraz kosmetyczki nie posiadają uprawnień do przeprowadzania takich zabiegów. Jest to związane z koniecznością przeprowadzenia szczegółowej diagnostyki oraz oceny ryzyka związanego z zastosowaniem leków i wypełnień podawanych w drodze iniekcji.

Wiceminister zdrowia Katarzyna Kęcka podkreśliła, że każda procedura musi być realizowana zgodnie z rygorami ustawy o działalności leczniczej. Oznacza to, że zabiegi mogą być wykonywane wyłącznie w zarejestrowanych podmiotach leczniczych. Ponadto, lekarz musi posiadać umiejętności i uprawnienia do wdrożenia leczenia powikłań, które mogą wystąpić po zabiegu.

Dlaczego zmieniła się nazwa z „medycyny estetycznej” na „medycynę estetyczno-naprawczą”?

Zmiana nazwy ma uzasadnienie zarówno prawne, jak i merytoryczne. Termin „medycyna estetyczno-naprawcza” lepiej oddaje charakter wykonywanych procedur. Nie chodzi bowiem jedynie o poprawę wyglądu, ale także o naprawę i przywracanie prawidłowych funkcji organizmu. Działania te wpisują się w definicję zdrowia według WHO, co podkreśla ich medyczny charakter. Prawodawca, formalizując zasady regulujące wykonywanie procedur medycyny estetyczno-naprawczej, wpisuje je w zakres pojęciowy świadczenia zdrowotnego. Oznacza to, że każda taka procedura musi być traktowana jako działanie medyczne, a nie kosmetyczne.

Jakie ryzyko niosą zabiegi wykonywane przez osoby bez wykształcenia medycznego?

Zabiegi z zakresu medycyny estetyczno-naprawczej, takie jak wstrzyknięcia botoksu czy kwasu hialuronowego, wiążą się z ryzykiem powikłań. Osoby bez wykształcenia lekarskiego nie posiadają kwalifikacji do przeprowadzenia szczegółowej diagnostyki ani oceny przeciwwskazań. Ponadto, nie są w stanie prawidłowo zareagować w przypadku wystąpienia powikłań. Ministerstwo Zdrowia podkreśla, że procedury te wymagają przeprowadzenia badania przedmiotowego i podmiotowego. Konieczne jest także prowadzenie dokumentacji medycznej oraz posiadanie umiejętności do wdrożenia leczenia powikłań. Dlatego też zabiegi te powinny być wykonywane wyłącznie przez lekarzy.