Pojawienie się w latach 60. ubiegłego wieku systemów adhezyjnych bardzo ułatwiło przygotowanie ubytku. W sposobie leczenia pojawił się więc nowy kierunek - minimalnej inwazyjności i pozostawiania jak najwięcej zdrowych tkanek. Jednocześnie nastąpił rozwój materiałów i narzędzi do opracowania ubytków, a także różnorakich systemów do wykrywania wstępnych zmian próchniczych.
Zaczęto stosować preparaty enzymatyczne, które miały rozpuścić zmienione próchnicą tkanki. Modne stały się techniki abrazyjne i laserowe. Pojawiły się materiały do wybarwiania zmienionych tkanek (caries detector).
Walka z próchnicą
Typografia
- Najmniejsza Mała Średnia Większa Największa
- Obecna Helvetica Segoe Georgia Times
- Tryb czytania
