Jak ma się zachować lekarz, gdy przyjdzie do niego pacjent w stanie nietrzeźwym czy odurzenia narkotykowego? Czy może odmówić przyjęcia takiego pacjenta? Co na to prawo? Jakie są konsekwencje dla lekarza, gdy odmówi?
Zgodnie z ustawą o zawodach lekarza i lekarza dentysty „lekarz ma obowiązek udzielać pomocy lekarskiej w każdym przypadku, gdy zwłoka w jej udzieleniu mogłaby spowodować niebezpieczeństwo utraty życia, ciężkiego uszkodzenia ciała lub ciężkiego rozstroju zdrowia oraz w innych przypadkach niecierpiących zwłoki". Zatem jeśli nie występuje ryzyko utraty zdrowia lub życia nietrzeźwego pacjenta spokojnie możemy odesłać do domu i ewentualnie umówić się na kolejną wizytę. Sprawa się komplikuje, gdy zabieg musimy przeprowadzić. W przypadku stomatologii to rzadkie przypadki, ale ci którzy praktykowali na chirurgii stomatologicznej, pewnie z takimi przypadkami się spotkali. Otóż lekarz w takim przypadku potrzebuje zgody pacjenta na przeprowadzenie zabiegu. W sytuacji, gdy pacjent jest w stanie nietrzeźwym lub w stanie odurzenia narkotykowego, trudno określić czy świadomie podejmuje decyzję decydując się na zabieg. Ustawa jasno wskazuje, że pacjent powinien być w stanie, w którym potrafi przyjąć ze zrozumieniem informacje oraz podjąć świadomą decyzję dotyczącą poddania się zabiegom lub odmowy. Ponieważ to lekarz ma ocenić w jakim stanie świadomości się znajduje, a czasem może być to sytuacja niejednoznaczna, jeśli lekarz ma wątpliwości, lepiej przyjąć, że pacjent może nie być świadomy decyzji, jakie podejmuje. I wyraźnie to trzeba zaznaczyć w dokumentacji medycznej chorego. Oczywiście w przypadku odmówienia przyjęcia nietrzeźwego pacjenta, także trzeba w dokumentacji zawrzeć odpowiednią adnotację z dopiskiem, że zgodnie z ustawą o zawodach lekarza i lekarza dentysty odmówiono przyjęcia pacjenta, bo był w stanie nietrzeźwym, ale nieudzielenie pomocy nie skutkowało niebezpieczeństwem utraty, życia, zdrowia lub trwałego okaleczenia ciała.
